Suriname faalt in onderhandelingen om SLM te laten groeien

5381
slm, airbus a340, surinam airways, suriname
Foto: Flickr.com

Door: Ray Chickrie
Met toestemming vertaald van: CaribbeanNewsNow.com

Suriname mist luchtverbindingen naar grote hoofdsteden in de regio. De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) ziet hier graag verandering in. De Surinaamse regering en het staatsbedrijf zijn de afgelopen tijd bezig geweest om luchtvaartovereenkomsten af te sluiten met Panama, Colombia en Turkije. De onderhandelingen met de luchtvaartmaatschappijen uit deze landen faalde echter keer op keer. De vraag rijst dan ook: waarom slaagt de Surinaamse regering en de SLM hier niet in?

Regeringsbelang

Voormalig vice-president van Suriname, Robert Ameerali, zei al in 2011 dat er geen verbindingen waren tussen Suriname en Latijns-Amerika en dat het niet komt omdat er geen markt is. Het komt simpelweg omdat er geen vluchten zijn.

Er kwam naar buiten dat de regering van Suriname de SLM maandelijks zo een 1,2 ton betaalt om van haar vliegtuigen gebruik te maken voor onder andere staatsbezoeken. De Surinaamse regering vindt het niet erg om dit bedrag te betalen, het heeft op deze manier immers altijd de beschikking over een vliegtuig wanneer men dit wenst. Bij een (gedeeltelijke) privatisering van de luchtvaartmaatschappij is dit lenen van toestellen niet meer mogelijk. Dus het is in het belang van de Surinaamse regering dat de SLM niet geprivatiseerd wordt. Dit is een van de redenen waarom de SLM niet kan groeien.

Geen toekomst

De SLM heeft behoefte aan een aantal dappere en creatieve mensen die de maatschappij bij de hand kunnen nemen en naar een volgend level kunnen tillen. Maar grote investeerders, zoals luchtvaartmaatschappij Copa (Panama), Avianca (Colombia) en Turkish Airlines (Turkije) zien geen toekomst in de SLM. Ook Caribbean Airlines gaf de moed op toen het een samenwerking met de SLM zocht. De luchtvaartmaatschappij uit Trinidad gaf aan dat zowel de Surinaamse regering als de SLM een ‘masterplan’ miste om buitenlandse investeerders aan te trekken die de lokale luchtvaart- en toerismesector kunnen boosten.

Gebrek

Er is een gebrek aan een uniforme visie bij de SLM. Er zijn te veel concurrerende ideeën, politieke beslissingen en zogenaamde ‘masterplannen’ die de SLM en Suriname niets opleveren. Een goed voorbeeld hiervan is dat de SLM de Islamic Development Bank wilde benaderen voor het uitbreiden van de vloot en de vliegroutes. Hier is niets van terecht gekomen. Ook het plan om New York toe te voegen aan het vluchtrooster is in de ijskast gezet.

Daarnaast spelen andere factoren een rol bij de stagnatie van de Surinaamse maatschappij. Zo is het land niet bereid om geld uit te geven en gekwalificeerd personeel in dienst te nemen om de ontwikkeling van het land op alle gebieden te verbeteren. De werkethiek kent een sterke afwachtende houding en mentaliteit. President Desi Bouterse zou onbekwame ministers moeten ontslaan en dit probleem benoemen en aanpakken.

De president heeft eerder geklaagd over “luie” ambtenaren die lange lunches en pauzes nemen. “Ze hebben eten op hun bureau”, zei hij toen. Dit is de reden dat Bouterse heil ziet in de Chinezen en de Haïtianen. Dit is waarom Bouterse Latijns-Amerika en de Islamitische gemeenschap omarmt.

Bouterse ging niet in op verschillende bezuinigingsmaatregelen van het IMF toen zijn land met een economische recessie te maken kreeg. Hij verwelkomde een reddingspakket van de Islamic Development Bank met voedsel, medicijnen en andere benodigdheden ter waarde van zo een 800 miljoen euro. Hij zou ook graag een nauwere samenwerking met Ghana willen, om gebruik te maken van de snelgroeiende, geschoolde en getalenteerde jongeren in het West-Afrikaanse land.

Guyana

Recent zijn er grote nieuwe olievondsten gedaan in Guyana. Suriname zal de invloed gaan ondervinden van de gigantische olie-inkomsten die het buurland zal krijgen. Beiden landen zouden moeten beginnen te praten over een gemeenschappelijk immigratiebeleid. Zij zullen hier samen aan moeten werken, omdat beide landen lange poreuze grenzen hebben en niet over middelen beschikken om hun soevereiniteit te beschermen. Ze moeten een goed immigratiebeleid opstellen om het gebrek aan capaciteit en bekwaam personeel aan te pakken, zoals Koeweit en Qatar dat doen. Dit werd onlangs ook aanbevolen door de voormalige minister van Buitenlands Zaken van Guyana, Rashleigh Jackson. Door deze stap te zetten geef je een signaal af aan de lokale bevolking.

Turkish Airlines

Sinds 2015 zoekt de Surinaamse regering een samenwerkingsovereenkomst met Turkish Airlines. Details hieromtrent zijn nooit bekendgemaakt. Sommigen zeiden dat de regering wilde dat Turkish Airlines op de Amsterdam – Paramaribo route zou gaan vliegen. Turkish Airlines is geen Europese luchtvaartmaatschappij en dit had voor problemen kunnen zorgen. De regering van Suriname had echter wel een overeenkomst kunnen sluiten waarbij Turkish Airlines vaardigheden en expertise aan SLM zou kunnen leveren op het gebied van management, financiën, vlootvernieuwing, netwerk, onderhoud en training.

Er is bij de SLM echter niemand met de wil en vaardigheden om dit te realiseren. Deze samenwerking zou geen kosten met zich meebrengen voor SLM, vanwege een overeenkomst die de Islamic Bank en Turkish Airlines hebben ondertekend om de lidstaten van de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC) met nationale luchtvaartmaatschappijen te ondersteunen. De vraag is dus, waar gaat het mis bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Suriname?

De voormalige Minister van Buitelandse Zaken, Niermala Badrising, heeft in in 2016 een verzoek tot samenwerking ingediend bij Turkish Airlines toen zij de bijeenkomst van het OIC bezocht. Over de inhoud van dit verzoek zijn geen details bekend gemaakt en SLM zei helemaal van niets te weten.

Sommige ministers gaven de voorkeur aan een samenwerking met TUIfly, terwijl andere juist de voorkeur aan Turkish Airlines gaven. Hoe dan ook, SLM had met beiden een samenwerking aan kunnen gaan. Vanaf het moment dat de deal met TUI afgerond was, leken alle onderhandelingen met Turkish Airlines te stoppen. Suriname en Turkije hebben op dit moment niets eens een bilaterale luchtvaartovereenkomst. Dit stond al op de agenda toen Lackin Minister van Buitenlandse Zaken was.

Onlangs ging Turkish Airlines nog een code-share overeenkomst aan met het kleine Air Moldova (Moldavië). Deze samenwerking is per januari 2018 ingegaan. Door de code-share constructie kunnen beiden luchtvaartmaatschappijen hun eigen naam op elkaars vluchten zetten.




Luchtvaartovereenkomst Colombia

In 2015 concludeerde de Inter American Development Bank dat Suriname’s luchtvaartovereenkomst met Colombia enorm beperkt is. Het is een overeenkomst die de belangen van de Colombiaanse luchtvaartmaatschappij Avianca beschermt. Zo mogen vluchten uit Suriname alleen maar landen in Barranquilla en Cali, via Port of Spain of Georgetown.

Het rapport schreef: “In andere woorden, de luchtvaartovereenkomst geeft Surinaamse luchtvaartmaatschappijen geen recht om naar Bogota (hoofdstad) te vliegen, dit terwijl Colombiaanse luchtvaartmaatschappijen wel het recht hebben om in Paramaribo te landen.”

Het is ook nog eens zeer beperkt qua frequentie. Slechts twee vluchten per week worden toegestaan op elke bestemming, met een toestel met maximaal 150 stoelen.

Het IDB-rapport adviseert Suriname om betere verbindingen te realiseren met de hub Bogota. Daarnaast moet de huidige luchtvaartovereenkomst met Colombia opnieuw onderhandelt worden, zodat Suriname meer rechten en mogelijkheden krijgt.

Voormalig Minister van Transport, Communicatie en Toerisme, Andy Rusland, zei dat zijn regering heeft toegezegd om Suriname toegankelijker te maken op het gebied van luchtvervoer en dat SLM een code-share overeenkomst heeft met Avianca. Dit lijkt niet te kloppen. Tot op de dag van vandaag is er geen vlucht uitgevoerd van de SLM en Avianca samen. Het is nog steeds onmogelijk om vanaf Suriname een vliegticket te kopen waar de bagage wordt doorgelabeld naar een eindbestemming in Avianca’s netwerk. Als er een code-share overeenkomst bestaat tussen beiden landen, dan wordt deze niet gebruikt. Maar dit lijkt mij zeer onwaarschijnlijk.

Copa Airlines

Nadat Copa Airlines de regering van Suriname benaderd had voor een samenwerking, zijn er gesprekken gevoerd. In 2015 bracht een delegatie van de Panamese luchtvaartmaatschappij een bezoek aan Suriname. Er werd onderzoek gedaan naar de lokale infrastructuur, inclusief de faciliteiten op de Johan Adolf Pengel International Airport. Copa wilde een ‘incentive package’, maar zover is het niet gekomen.

Een van de voorwaarde van de deal was dat Suriname zijn visumverplichting voor burgers uit Panama, Colombia, Peru en een aantal andere landen dan zou opheffen. Guyana heeft hetzelfde gedaan om Copa aan te trekken. Deze deal is vooral te danken aan voormalig Minister van Buitenlandse Zaken van Guyana, Carolyn-Rodrigues-Birkett, die hier hard voor gewerkt heeft. Copa is de enige gerenommeerde luchtvaartmaatschappij die Guyana bediend.

Copa wilde vluchten van en naar Suriname gaan uitvoeren vanaf eind 2015, maar een einddeal is nooit gesloten. In de media verschenen wel rapporten dat de Panamese luchtvaartmaatschappij tevreden was over de gesprekken met Suriname.

Ondergeschikt

Suriname loopt enorm achter in de luchtvaartindustrie. Het heeft een van de meest primitieve luchthavens van Noord- en Zuid-Amerika en heeft te weinig bilaterale luchtvaartovereenkomsten. De lijst is beperkt tot Brazilië, Colombia, Nederland, Haïti, Ghana, Amerika, Venezuela, de Nederlandse Antillen en de CARICOM-landen.

 

DAGonline.nl is een uniek nieuwsplatform met het laatste nieuws uit Nederland, Suriname, Turkije, Marokko en de Nederlandse Antillen. Het idee is in 2016 geboren uit een passie voor het schrijven, affiniteit met de mensen uit deze landen en het missen van één centrale locatie waar het nieuws uit deze regio’s te vinden is. In 2017 zag DAGonline uiteindelijk het levenslicht.